شعرونه: ۱۴۰۱ له څلورمې تر نهمې میاشتې

له تا سره تر مخه ښې وروستهیوازنی شی چې هيڅکله به يې نه هېرومتر سترګو ولاړ لامده باڼه به مې ويچې تا به را یادويکه زه خوشاله وم او که خپګان ترلاسه نیولی به ومهمدا پرون زوی مې له ما نه پټ پټله خپلې مور سره د خپلې مينې او مئينتوبکیسې کولېپه دې خوشالۍ کې چې زوی مې ستر شوی باڼه مې لامده شولاو ته رایاده شویپه زوی مې زړه درد وکړ۱۴۰۱.۸.۲۹«««««««««««««جنګ که څومره بد هم دی جنگ د سترګو خوښ مې دیدې جنګکې په سترګو کې ټوله سوله ســــــــــــــوله وي۱۴۰۱.۸.۲۳«««««««««««««لا د سیند له څپو خروشاوډوبېدو نهپه څه نپوهېږمزهتازه همدا اوسد ساحل غاړې ته رسېدلی یمیوازې سیند پېژنم د مینې کار دی ډېره سخته ده چې څوک دېدا و واييزړه چې غوښته چې ډوب شي هلته يېتهلېدلې وې۱۴۰۰.۸.۲۶«««««««««««««دلته او هلتهپه هر ځای کې دې لټومنپوهېږمولې دا گمان کومچېپه دې باور یمته همدومره ډېره یې اوآیینهد آیینې مخې ته ولاړه یې۱۴۰۱.۸.۲۵«««««««««««««باران مې خوښېږيخو پر لارې مې هم زړه درد کويد پلیو په بوټانو کې به يېغوښې نښتې وي ۱۴۰۱.۸.۲۴«««««««««««««چېتا غوندې شيځان به هغسې سینګار کړيخو له خپلو وړو سترگو سره بهڅه کوي۱۴۰۱.۸.۲۴«««««««««««««کاش پوهېدم ته هم رښتیا راسره مینه لرېلږ ډېر به مې د نن لپاره مینه کول درسره ساتلي وو۱۴۰۱.۸.۲۴«««««««««««««هر څوک به خپلې خوښې ته پرېږدوته له ما سره مینه وکړهزه به له تا سره مینه کوم۱۴۰۱.۸.۲۳«««««««««««««خوله مې اوبه کويدعا مې کړې وهچې د اننګیو باغچه دېالوچې راشنه شي۱۴۰۱.۸.۲۲«««««««««««««درد به لريخو پرهرونه دومره بد هم نه ديڅړیکې يې نه مې پرېږديچې ته راشېاو زه خوب تر لاس نیولیچېرته وړی یم۱۴۰۱.۸.۹«««««««««««««ته د شونډو په کونج کېراته موسکۍ شوېچا ګناه وبللکاش مینه همیشه همداسېثوابي شي۱۴۰۱.۸.۲«